என்ன என்ன ஆசைகளோ? | Part 1

New tamil sex stories “நான் எங்கேயும் போறதாயில்லே!” என்று கையிலிருந்த காப்பிக்கோப்பையை விட்டு கண்களை அகற்றாமல் நான் சொன்னேன். அக்கா மாதிரி. உனக்கு மறந்து போயிருக்கலாம். ஆனா, எனக்கு நல்லா நினைவிருக்கு நான் மாடிப்படியிலிருந்து கீழே விழுந்து காலை ஒடைச்சிக்கிட்டு ரெண்டு மாசம் படுத்த படுக்கையா இருந்தேனே, அப்ப கோமதி தான் இங்கே வந்து என்னைக் கவனிச்சிக்கிட்டா. உனக்கும் எனக்கும் சோறு பொங்கிப் போட்டா. இப்ப அவளுக்கு ஒரு உதவி தேவைப்படுது. உனக்குப் பிடிக்குதோ, பிடிக்கலையோ, நான் சொன்னா சொன்னது தான். நீ அடுத்த டிரைனிலேயே திருநெல்வேலிக்குக் கிளம்பறே நோ மோர் ஆர்க்யூமென்ட்ஸ்!”
என்ன செய்வது? எனக்கு வயது 23 ஆகி விட்டபோதும், இன்னும் என்னால் அம்மாவின் பேச்சுக்கு மறுபேச்சு பேச முடிவதில்லை. உதாரணத்துக்கு, போன வாரம் நடந்த ஒரு சுவாரசியமான சம்பவத்தை சொல்லுகிறேன். அம்மா ஆசையோடு வாங்கி வைத்திருந்த ஒரு பூச்சாடியை நான் தெரியாத்தனமாகத் தள்ளி, கீழே போட்டு உடைத்து விட்டேன். அவ்வளவு தான்! அம்மாவின் முகம் பத்ரகாளியைப் போல, பயங்கரமாக மாறியது. நடு ஹால் என்று கூடப் பார்க்காமல் அவள், என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறாள் என்று நான் உணர்ந்து கொள்ளும் முன்னமே, எனது பேண்ட்டை முழங்கால் வரைக்கும் கீழே இறக்கி விட்டு, சோபாவில் தள்ளி விட்டு, நான் கழட்டி வைத்திருந்த என் பெல்ட்டையே எடுத்து என்னை விளாசு விளாசு என்று விளாசி விட்டாள். இத்தனைக்கும், நான் தினசரி உடற்பயிற்சி செய்து உடலைத் தேக்கு மரத்தைப் போல உறுதியாக வைத்திருப்பவன். அவளது பிடியிலிருந்து விடுபட்டு, அவளது கையிலிருந்த பெல்ட்டைப் பிடுங்குவது என்னால் முடியாத ஒரு விஷயமல்ல. இருந்தாலும், நான் அலறியபடி அவள் கொடுத்த அத்தனை விளாசல்களையும் தாங்கிக்கொண்டிருந்தேனே தவிர, அவளை எதிர்க்க எந்த முயற்சியும் மேற்கொள்ளவில்லை.
பிறகு, அவள் என்னை எழுந்து நிற்க சொன்னாள். நானும் அவள் சொன்னபடியே, எழுந்து நின்று கொண்டு அவளை நேருக்கு நேராகப் பார்த்தபோது, சமய-சந்தர்ப்பமில்லாமல் எனது உறுப்பு எழுந்து கொண்டு நின்று விட்டிருந்தது. அதை அவள் பார்த்து விடக்கூடாதே என்று எனக்குப் புதிய ஒரு கவலை தோன்றத் தொடங்கியது. ஆனால், எவ்வளவு நேரம் அவள் கண்களில் படாமல் மறைப்பது? அவள் ஒரு வழியாக எனது வீறு கொண்டு எழுந்து நின்ற சுண்ணியைப் பார்த்தபோது, அவள் அந்த ஆத்திரத்திலும் ஒரு நீண்ட பெருமூச்சை விடுத்தாள்.
“போடா! போய் நல்லா பச்சைத் தண்ணிரிலே குளிச்சிட்டு வா!” என்றபடி, தன் கையிலிருந்த பெல்ட்டைக் கீழே எறிந்து விட்டு அவள் விடுவிடுவென்று அடுக்களைக்குள்ளே விரைந்தாள்.
^அந்தக் கணத்தை, நான் என் வாழ்க்கைப்பதிவேட்டில் பதிய வைத்துக் கொண்டேன்.
சில சமயங்களில், அவள் எனது அறைக்குள்ளே நுழைந்து என்னோடு சல்லாபம் செய்வதைப் போலக் கற்பனை செய்திருக்கிறேன். அடுத்த கணமே, அம்மாவைப் பற்றி இப்படியெல்லம் எப்படி யோசிக்கத் தோன்றுகிறது என்று நான் என் மீதே கோபப்பட்டுக்கொள்வேன் – அவள் உண்மையிலேயே ஒரு அழகான பெண்மணி என்றபோதிலும். சில பெண்கள், வயது ஏற ஏற, இளமையாகிக்கொண்டே போவதில்லையா? அப்படிப்பட்ட ஒரு பெண் தான் என் அம்மா என்றாலும், ஒரு மகன் தன் அம்மாவை மனதில் எண்ணிக்கொண்டு எப்படி, கையடித்துக் கொள்ள முடியும்? கொஞ்சம் சங்கடமான விஷயம் தான் என்றாலும், நான் அதைப் பல நூறு முறைகள் இது வரைக்கும் செய்திருக்கிறேன்.
அம்மா சொல்வது போல, நான் மட்டும் அத்தை ஊருக்குப் போகவில்லையென்றால், இன்றும் எனக்கு பெல்ட்டால் பூசை கிடைத்தாலும் கிடைக்கலாம் என்பது எனக்குத் தெரிந்தே இருந்தது. “சரிம்மா! போறேன்! போதுமா?” என்று சிரித்தவாறே சொன்னேன். “அன்னிக்குக் கொடுத்த மாதிரி, இன்னிக்கும் நீ பெல்ட்டை எடுத்து கசையடி கொடுக்காம இருந்தா சரி தான்!”
என் சம்மதத்தைக் கேட்டதும், அவளது முகத்திலிருந்த கடுமையான கோபம் மறைந்து, எனக்கு மிகவும் பிடித்தமான, அவளது அழகான புன்னகையொன்று மிளிர்ந்தது. என்னருகே நெருங்கி வந்து, என் தலை மயிரை செல்லமாகக் கோதி விட்டாள். புஷ்டியான அவளது உள்ளங்கைகளை எடுத்து அதில் எனது முகத்தை வைத்து அழுத்திக்கொண்டேன்.
“உனக்காக நான் எதையும் செய்வேன்,” என்று அவளை சமாதானப்படுத்தும் விதமாக கூறினேன். “சத்தியமா? “சத்தியமா!’
அம்மாவின் கைகள் இன்னும் என் கன்னங்களை வருடிக்கொண்டிருந்தன. என் கண்களைத் திறந்த நான் ஏறிட்டு அம்மாவின் கண்களை நோக்கினேன். அவள் கண்களிலிருந்த பரிவும், அன்பும் இருக்கிறதே, அதை வார்த்தைகளால் எப்படி வர்ணிப்பது? இந்த பாசமிகுந்த தாயையா நான் புணர்ந்து மகிழ்வதாகக் கற்பனை செய்து கொண்டிருக்கிறேன்? எனக்கு என் மீதே வெறுப்பு வந்தது.
ஆனால், அது அன்றைய இரவு வரைக்கும் நீடித்தது. அவ்வளவு தான். வழக்கம் போல உறங்குவதற்கு முன், கையில் சுண்ணியைப் பிடித்துக் கொண்டு, அம்மா! அம்மா! என்று அனற்றியபடி, அவளைப் படுக்கையில் துய்ப்பதாகக் கற்பனை செய்தபடி, நான் மீண்டும் சுய இன்பம் பெற்றேன்.
இரண்டு நாட்கள் கழித்து!
திருநெல்வேலி ஹை-கிரவுண்டில் இருந்த எனது அத்தை வீட்டு வாசலின் அழைப்பு மணியை நான் அழுத்திக் கொண்டிருந்தேன். இத்தனை வருடங்களில் கோமதி அத்தையின் வீடு எவ்வளவோ மாறியிருக்கிறது.
கோமதி அத்தை கதவைத் திறந்தபோது, அவளது நெற்றியின் இடது பக்க ஓரத்தில் இருந்த பிளாஸ்ட்டர் என் கண்ணில் உடனடியாக பட்டது.
“வா! வேணு!! வா!” என்று என்னை உள்ளே அழைத்தவள், நான் தொடர்ந்து அவளது நெற்றியில் ஏற்பட்டிருந்த காயத்தையே கவனித்துக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டு கொண்டவளாக, “ஏற்கனவே, உன் அத்தை ரொம்ப அழகு! பத்தாததுக்கு இப்ப இது வேறே!” என்று சிரித்தாள்.
வீட்டுக்குள்ளே நுழைந்ததும், முதல் வேலையாக நான் கோமதி அத்தையின் தோள்களைப் பற்றி ஆதுரமாக அணைத்தேன். ஆனால், எனது பார்வையிலிருந்த பச்சாதாபத்தால், அவள் சற்றே மனக்கிலேசம் அடைந்திருந்தாள் என்பது எனக்கு நன்றாகவே புரிந்திருந்தது.
எனக்கென்று அவள் ஒதுக்கியிருந்த அறைக்குள்ளே என்னை அவள் அழைத்து சென்றாள். ஒரு விஷயத்தை நான் இங்கே சொல்லியே ஆக வேண்டும். கோமதி அத்தை என் அம்மாவை விடவும் கூடுதல் அழகு. இருவருமே கிட்டத் தட்ட ஒரே உயரம் தான் என்றாலும், அத்தையின் இன்ன பிற சங்கதிகளே அலாதி தான்.
அவளை சமாதானப்படுத்தும் விதமாக நான் எதையாவது சொல்ல நினைத்தேன். அதாவது, நீங்கள் அம்மாவை விடவும் அழகு! என்றாவது கூட சொல்லியிருக்கலாம். கோமதி அத்தைக்கு இப்போது வயது 48; அம்மாவுக்கு 44 தான். கொஞ்ச நாட்களுக்கு முன்னால், அவள் தனது ஸ்கூட்டியில் போய்க் கொண்டிருந்தபோது, சுலோச்சனா முதலியார் பாலத்தில் ஒரு பல்ஸர் காரன் வந்து எக்குத்தப்பாக மோதியதில் அவளது நெற்றியில் காயம் ஏற்பட்டிருந்தது. மாமாவுக்கும் கோமதி அத்தைக்கும் கொஞ்ச நாட்களாகவே, நிறைய கருத்து வேற்றுமைகள் இருந்தன. மாமா திருநெல்வேலியின் ஒரு புகழ் பெற்ற மருத்துவமனையில், மூளை மற்றும் நரம்பியல் அறுவை சிகிச்சை நிபுணராகப் பணியாற்றி வருகிறார். அங்கே பணி புரிந்து கொண்டிருக்கும் ஒரு எம்.பி.பி.எஸ் லேடி டாக்டருக்கும் அவருக்கும் ஏற்பட்டிருந்த

என்ன என்ன ஆசைகளோ? | Part 1 | blogadmin | 4.5